سياه سفيد خاکستری

وای باران

         باران

           شيشه ی پنجره را باران شست

از دل من اما

           چه کسی نقش تو را خواهد شست؟

 

 

آسمان سربی رنگ

           من درون قفس سرد اتاقم دلتنگ 

                                  می پرد مرغ نگاهم تا دور 

وای باران

         باران 

            پر مرغان نگاهم را شست.

 

خواب رويای فراموشيهاست!

                               خواب را دريابم

                                          که در آن دولت خاموشيهاست.

 

من شکوفايی گلهای اميدم را در روياها می بينم

                                          و ندايی که به من می گويد:

           گرچه شب تاريک است

                                دل قوی دار

                                          سحر نزديک است.

 

 حميد مصدق(کتاب ...تا رهايی)

                                                           

/ 1 نظر / 5 بازدید
F@RII@D

شعر خيلی قشنگيه ولی هيش کی سهراب نميشه