زمستان
ساعت ۱۱:٢٥ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱٩ بهمن ۱۳۸۳  کلمات کلیدی:

 

سلامت را نمی خواهند پا سخ گفت، سرها در گریبان است

 

کسی سر بر نیارد کرد پاسخ گفتن ودیدار یاران را

 

نگه جز پیش پا را دید، نتواند

 

که ره تاریک و لغزان است

 

وگر دست محبت سوی کس یازی

 

به اکراه آورد دست از بغل بیرون

 

که سرما سخت سوزان است

 

نفس کز گرمگاه سینه می آید برون، ابری شود تاریک

 

چو دیوار ایستد در پیش چشمانت

 

نفس کین است، پس دیگر چه داری چشم

 

زچشم دوستان دور یا نزدیک؟

 

مسیحای جوانمرد من! ای ترسای پیر پیرهن چرکین!

 

هوا بس ناجوانمردانه سرد است...آی...

 

دمت گرم و سرت خوش باد!

 

سلامم را تو پاسخ گوی، در بگشای!

 

منم من، میهمان هر شبت، لولی وش مغموم

 

منم من، سنگ تیپاخورده رنجور

 

منم، دشنام پست آفرینش، نغمه ناجور

 

نه از رومم، نه از زنگم، همان بی رنگ بی رنگم

 

بیا بگشای در، بگشای، دلتنگم

 

حریفا! میزبانا! میهمان سال و ماهت پشت در چون موج می لرزد

 

تگرگی نیست، مرگی نیست

 

صدایی گر شنیدی، صحبت سرما و دندان است

 

من امشب آمدستم وام بگذارم

 

حسابت را کنار جام بگذارم

 

چه میگویی که بیگه شد، سحر شد، بامداد آمد؟

 

فریبت میدهد، بر آسمان این سرخی بعد از سحرگه نیست

 

حریفا، گوش سرما برده است این، یادگار سیلی سرد زمستان است

 

و قندیل سپر سنگ میدان، مرده یا زنده

 

به تابوت ستبر ظلمت نُه توی مرگ اندود، پنهان است  

 

حریفا! رو چراغ باده را بفروز، شب با روز یکسان است

 

سلامت را نمی خواهند پا سخ گفت

 

هوا دلگیر، درها بسته، سرها در گریبان، دست ها پنهان

 

نفسها ابر، دل ها خسته و غمگین

 

درختان اسکلت های بلور آجین

 

زمین دلمرده، سقف آسمان کوتاه

 

غبار آلوده مهر و ماه

 

زمستان است

 

 

(مهدی اخوان ثالث) دی ماه 1334