ساعت ۱:٥٧ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱ امرداد ۱۳۸۸  کلمات کلیدی:

انگشتان پایم بند دیوار را می کاود

این،

تنها گوشه ی اسرار آمیز این چهار دیوار است

آستینم غرق دلتنگیست

پشت خسته ات را که به دیوار تکیه می دهی

پاهایت می رسد تا ...

آن سوی دور دست ترین دیوار.

تو دستور بده و من اطاعت می کنم

این جا،

همه ی سهم من از طاق بلند آسمان است